ذهنيات انتزاعى است . و آن چه در ارسطوئيات به كار نرفته و نمى رود ، عقل است . كه شرح استدلالى اين سخن در مباحث پيش تر ، گذشت . مى فرمايد : اين حديث و امثالش ، ناظر به افرادى هستند كه بر تشخيص مقدمات درست از مقدمات نادرست ، توان لازم را ندارند . اما در متن حديث مورد بحث سخن از « قياس » آمده كه بيش تر كاربرد فقهى دارد . مطابق فرمايش علامه طباطبائى قياس در فقه براى افرادى كه توان تشخيص مقدمات درست از نادرست را دارند ، جايز مىشود . در حالى كه به اجماع هم علماى شيعه حتى آنان كه شيعه و در عين حال ارسطوئى هستند ، به كارگيرى قياس در فقه اكيداً ممنوع است .